گرفت ، مىتواند در آخر ماه مبارك رمضان به اين مقام برسد . اگر راستى انسانها - بخصوص جوانها - بخواهند به جايى برسند كه بر دلشان فقط خدا حكومت داشته باشد نه كس ديگر ، مىتوانند ؛ و روزه ماه مبارك رمضان براى همين واجب شده است . واجب شده تا انسان را قدم به قدم جلو ببرد . روز اوّل و دوّم ، روز دهم و پانزدهم ، تا شبهاى قدر و بعد از شبهاى قدر ، يك وقت دقّت مىكند مىبيند علاوه بر اينكه اختيار شكم و اعضا و جوارح دست خود اوست ، ديگر خطورات ندارد و صفات رذيله گرچه ريشه‌كن نشده ، اما كنترل شده است . بتها يكى پس از ديگرى شكسته شده است ؛ و توانسته است خدا و صاحب خانه را در دل بياورد ؛ روحانيّت دلى پيدا كند ؛ نور خدا در دل او بتابد و به قول قرآن شريف در آخر ماه رمضان به آنجا رسيده است كه : ( . . . لاتُلْهيهِمْ تِجارَة وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللهِ ) « 1 » روزه‌دار بايد در ماه مبارك رمضان يك قدرى جلو برود و از نور ولايت استفاده كند ؛ از نور خودِ روزه استفاده كند . يك مقدارى شكم و اعضا و جوارح روزه باشد تا انشاء الله قدمى برداشته و در آخر ماه مبارك رمضان به جايى برسد . و اين كار ، شدنى است و چه بسيارند كسانى كه راه پنجاه ساله را به يك آن و يك ساعت پيموده‌اند .

--> ( 1 ) . سوره ى نور ، آيه ى 37 . ترجمه : « ( پاكمردانى كه ) كسب و تجارت ( و مانند آن ) آنان را از ياد خدا غافل نگرداند . »